അച്ഛൻ

മലയാളം

നിരുക്തം

പ്രാകൃതത്തിലെ अज्ज (അജ്ജ) എന്നതിൽ നിന്ന്.

നാമം

അച്ഛൻ

1. ജനയിതാക്കളിലെ പുരുഷൻ.
   • എന്റെ അച്ഛൻ എന്നിൽ വളരെ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിരുന്നു.
2. (ആലങ്കാരികമായി) കർ‌മം കൊണ്ട് അച്ഛന്റെ കർ‌ത്തവ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്ന വ്യക്തി.
   • എന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ മരണശേഷം എന്റെ ജ്യേഷ്ഠനായിരുന്നു എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും.

പര്യായങ്ങൾ

അച്ഛൻ, താതൻ, ജനകൻ, തന്ത, പപ്പ, ഡാഡി,അപ്പ,ബാപ്പ, വാപ്പ, [[ഉപ്പ}]

സ്ത്രീലിംഗം

മാതാവ്, അമ്മ, തായ്,തള്ള, മമ്മ,ഉമ്മ

തർജ്ജമകൾ

സംസ്കൃതം: पिता (പിതാ) തമിഴ്: அப்பா (അപ്പാ) ഹിന്ദി: बाप (ബാപ്) മറഠി: vateel(വടീൽ)

രൂപഭേദങ്ങൾ

വിഭക്തി	സംസ്കൃതനാമം	പ്രത്യയം	ഏകവചനം	ബഹുവചനം
നിർദ്ദേശിക	പ്രഥമാ	-	അച്ഛൻ	അച്ഛന്മാർ
സംബോധിക*	-	ആ, ഏ, ഓ	അച്ഛാ	അച്ഛന്മാരേ
പ്രതിഗ്രാഹിക	ദ്വിതീയ	എ	അച്ഛനെ	അച്ഛന്മാരെ
സംയോജിക	തൃതീയ	ഓട്	അച്ഛനോട്	അച്ഛൻ‌മാരൊട് / അച്ഛൻ‌മാരോട്
ഉദ്ദേശിക	ചതുർത്ഥീ	ന്, ക്ക്	അച്ഛനു / അച്ഛന്	അച്ഛന്മാർക്ക്
പ്രയോജിക	പഞ്ചമീ	ആൽ	അച്ഛനാൽ	അച്ഛൻ‌മാരാൽ
സംബന്ധിക	ഷഷ്ഠി	ന്റെ, ഉടെ	അച്ഛന്റെ	അച്ഛൻ‌മാരുടെ
ആധാരിക	സപ്തമീ	ഇൽ, കൽ	അച്ഛനില്‍	അച്ഛൻ‌മാരിൽ